مدتها بود که درگیر مراسم نامزدی و مسائل آغاز زندگی مشترک بودم و کمتر فرصت برای وب نگاری داشتم،اما خدا رو شکر که باز هم تونستم برای زدن حرف هام به این فضای واقعا دلچسب برگردم. امیدوارم دوستان مثل قبل وبلاگ روزنامه دیواری رو قابل بدونن و لطفشون رو از سر ما کم نکنن.

شاید بگید چرا ما؟

آخه از این پس قراره این وبلاگ رو من و همسرم به اتفاق بنویسیم.

راستی یه تشکر ویژه هم از دوستانی دارم که توی این مدت که نبودم با پیام هاشون شرمنده ام کردن.

محمد درخشنده